دلم تنگ است.......!

امروز اومدم یه چیزایی از خودم بنویسم.بازم مثل همیشه مغزم قفل کرد.
گفتم خالی از لطف نیست یه قسمتهایی از شعر وحشی تو وبلاگم باشه:

دوستان شرح پریشانی من گوش کنید                    داستان غم پنهانی من گوش کنید

قصه بی سر و سامانی من گوش کنید                    گفتگوی من و حیرانی من گوش کنید

                                   شرح این آتش جانسوز نگفتن تا کی

                                   سوختم سوختم این راز نهفتن تا کی

روزگاری من و دل ساکن کویی بودیم                      ساکن کوی بت عربده جویی بودیم

عقل و دین باخته دیوانه رویی بودیم                       بسته سلسله سلسله مویی بودیم

                                کس در آن سلسله غیر از من و دل بند نبود

                                    یک گرفتار از آن جمله که هستند نبود

نرگس غمزه زنش این همه بیمار نداشت                  سنبل پر شکنش هیچ گرفتار نداشت

این همه مشتری و گرمی بازار نداشت                      یوسفی بود ولی هیچ خریدار نداشت

                                     اول آنکس که خریدار شدش من بودم

                                       باعث گرمی بازار شدش من بودم

عشق من شد سبب خوبی و رعنایی او                      داد رسوایی من شهرت زیبایی او

بسکه دادم همه جا شرح دلارایی او                             شهر پر گشت ز غوغای تماشایی او

                                      این زمان عاشق سرگشته فراوان دارد

                                      کی سر برگ من بی سر و سامان دارد....

                                                                                       تا همینجا فکر کنم بسه

یه وقتایی هست که اونقدر داغ میشم که قلبم میخواد بترکه...
یه وقتایی هست که اونقدر ناراحتم که دلم میخواد دااا..د بزنم...
یه وقتایی هست که اونقدر گیج میشم که نمیدونم باید چیکار کنم....
یه وقتایی هست که ضربان قلبم مثل زلزله ...ریشتری تنم رو تکون میده...

نمیدونم چی میخوام....نمیدونم برنامه ام چیه....نمیدونم چه مرگمه...ناراحتم,عصبانی ام,تنم میلرزه,میترسم,......,......

فکر کنم ! این موقع ها:                 دلم تو رو میخواد.

                                               بهت احتیاج دارم

هرچه گشتیم در این شهر نبود اهل دلی                     که بداند غم دلتنگی و تنهایی ما

تو می‏دانی و همه می‏دانند که زندگی از تحمیل لبخندی بر لبان من، از آوردن برق امیدی در نگاه من، از برانگیختن موج شعفی در دل من عاجز است.
تو می‏دانی و همه می‏دانند که شکنجه دیدن به‏خاطر تو، زندانی شدن برای تو و رنج بردن به‏پای تو تنها لذت بزرگ زندگی من است. از شادی توست که برق امید در چشمان خسته‏ام می‏درخشد و از خوشبختی توست که هوای پاک سعادت را در ریه‏هایم احساس می‏کنم. نمی‏توانم خوب حرف بزنم، نیروی شگفتی را که در زیر این کلمات ساده و جمله‏های ضعیف پنهان کرده‏ام، دریاب! دریاب!
من ترا دوست دارم، همه‏ی زندگی‏ام، همه روزها و شب‏های زندگی‏ام، هر لحظه از زندگی‏ام بر این دوستی شهادت می‏دهند.
شاهد بوده‏اند و شاهد هستند.
آزادی تو مذهب من است، خوشبختی تو عشق من است. آینده تو آرزوی من است.

بسم رب المحبوب

باز سنگینی  دلتنگی و سکوت وحشتناکی را که هر چند وقت یکبار بر تمام وجودم لرزه افکن میشود احساس میکنم...وباز همچون همیشه آرامش روح خویش را در نوشتن می یابم وبر حسب عادت,پاسخ چه بنویسم و از کجا شروع کنم؟ را نمیدانم.و باز هم بر حسب عادت,قلم را بر روی کاغذ میگردانم و خود مینویسد....

دوست دارم با سخن استاد عشق شروع کنم که چه زیبا قصه عشق را برایم هجی میکند:
خداوندا..!        تو میدانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است.
                    چه رنجی میکشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است. 

آری...    کاش همه انسان بودیم وسرشار از احساس.وچه دشوار است با احساس بودن.وچه دشوار تر  انسان بودن.
                                                                                                    بیخیال,باشه واسه بعد...

رفته اند از من.....!
                         همه بیگانه خو با من.....!
                                                          
                                                          من به هذیان تب رویای خود دارم.....!

                                           گفتگو با یار دیگرسان
   
وین عطش...

                            " جز با تلاش بوسه خونین او درمان نمیگیرد"                   
                                              

 

این امتحانات ترم هم واقعا قوز بالای قوز شده واسم-حالا اگه بد حرف زدم معذرت میخوام.